تست هوش IQ ریون - رایگان

تست هوش IQ ریون - رایگان

تست هوش IQ ریون - رایگان تست هوش IQ ریون - رایگان
مقاله تخصصی
تحریک جریان مستقیم درون جمجمه ­ای (TDCS) برای اختلال افسرگی عمده مدت مطالعه: 6 دقیقه
ای سنج 14 آبان 1399 مدت مطالعه: 6 دقیقه

تحریک جریان مستقیم درون جمجمه ­ای (TDCS) برای اختلال افسرگی عمده

در مقاله قبل که به بررسی "TDCS چیست؟" در رابطه با این درمان به طور مفصل صحبت کردیم. در این مقاله سعی داریم تا یافته های پژوهشی مهم پیرامون استفاده از این رور در درمان افسردگی و اختلال دوقطبی را برای شما ارائه نماییم.

تاثیر درمان TDSC بر افسردگی

پژوهش­های زیادی تاکنون در خصوص درمان­های جدید مربوط به افسردگی عمده به عنوان یک اختلال شایع انجام شده است [1] که با وجود کارایی بسیار کم [2] اثرات مضر زیادی را بر شخص وارد می کنند [3]و این موضوع استفاده از این درمان ها را محدود می­کند. برخی از این مداخلات جدید، بهبود نشانگان افسردگی را با افزایش دادن فعالیت قسمت قشری پیش پیشانی جانبی[4] مورد هدف قرار می­دهند. زیرا مشاهدات نشان می­دهد که در افسردگی عمده فعالیت این ناحیه کاهش یافته و فعالیت­های زیرقشری افزایش پیدا می­کند و با بهبود نشانه­های افسردگی تا اندازه­ای این الگو به سطح نرمال باز می­گردد [5].

بنابراین به صورت تئوریک، مداخلاتی که فعالیت قسمت قشری پیش پیشانی جانبی را افزایش می­دهند اثر ضدافسردگی دارند. همانطور که می دانیم قشر پيش پيشاني در شبكه عصبي درگير در پردازش خلق و هيجان نقش دارد. علاوه بر اين بين دو نيمكره مغز نيز تفاوت هاي از نظر پردازش هيجان هاي مثبت و منفي وجود دارد. به طوري كه نيمكره راست بيشتر هيجان هاي منفي و نيمكره چپ بيشتر در پردازش هيجانات مثبت درگير مي باشد.

در مطالعات مختلف نشان داده شده است كه قشر پشتي جانبي پيش پيشاني (DLPFC) نيمكره چپ در حضور محرك هاي هيجاني مثبت، بيشتر فعال مي شود. همچنين آسيب پشتي جانبي پيش پيشاني چپ در پي سكته مغزي، تروما يا صرع اغلب يا افسردگي همراه است در حاليكه آسيب پشتي جانبي پيش پيشاني راست با خلق بالا همراه است، در مطالعات پشتي جانبي پيش پيشاني راست با خلق بالا همراه است [6]. مشخص شده است كه تحريك پشتي جانبي پيش پيشاني با استفاده از جريان مستقيم الكتريكي (tDCS)، با تغيير خلق به حالت هيجاني مثبت همراه است [7].

بررسی های پژوهشی در رابطه با درمان TDCS برای افسردگی

مطالعات اخير با هدف تغيير فعاليت قشر پيش پيشاني و ايجاد تعادل بين فعاليت قشر پيش پيشاني نيمكره چپ و راست، اثرات معني دار tDCS را بر كاهش علائم اختلال افسردگي اساسي نشان داده اند [8]. چون TDCS درمانی بدون درد، نسبتاً ایمن و ارزان است، کارایی آن در درمان افسردگی عمده تحقیقات زیادی را به خود جلب می­کند.

در یک پژوهش دوسو کور 40 بیمار مبتلا به افسردگی عمده تحت درمان TDCS واقعی و ساختگی با شدت 1 میلی آمپر قرار گرفتند. جلسات درمانی 5 جلسه بود که سپس به 10 جلسه برای هر بیمار افزایش یافت. نتایج مربوط به خلق­و­خو توسط ارزیاب­های روانپزشک که از نحوه­ی تقسیم گروه­ها بی­خبر بودند با استفاده از مقیاس­های سنجش افسردگی انجام شد. سرعت روانی –حرکتی قبل و بعد از هر جلسه­ی درمانی؛ و معیارهای توجه، کارکرد اجرایی منطقه­ی پیشانی، حافظه­ی کاری و یادگیری کلامی بعد از هر 5 جلسه انجام شد. نمرات کلی افسردگی به طور معنی­داری در 10 جلسه درمانی بهبود پیدا کرد. نتایج این مطالعه نشان داد که TDCS یک درمان مناسب و بدون اثرات مضر در درمان عملکردهای عصبی –روانشناختی و دارای اثرات جانبی اندک می­باشد [9].

اخیرا برخی مطالعات نشان داده است که اجرای TDCS بر روی منطقه­ی قشر پیش پیشانی جانبی می­تواند انجام عملکرد در یک تکلیف عاطفی (پذیرش یا عدم پذیرش) را بهبود بخشد. در پژوهش بوگیو و همکاران این موضوع مورد بررسی قرار گرفت که آیا اجرای یک جلسه TDCS بر روی منطقه­ی قشر پیش پیشانی چپ در مقایسه با TDCS آندی پس­سری و TDCS ساختگی بر اجرای این تکلیف در بیماران مبتلا به افسردگی عمده تاثیر می­گذارد یا خیر؟ بدین منظور 26 بیمار تحت آزمون قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تنها شرایطی که بهبود معنی­داری در عملکرد وجود داشت زمانی بود که تحریک بر روی منطقه­ی قشر پیش پیشانی چپ انجام شد. یافته­های این تحقیق نشان می­دهد که فعالیت قشر پیش پیشانی چپ با پردازش هیجانی مثبت همراه است. این شواهد بخشی از کارکردهای عصبی که در پردازش هیجانی افسردگی عمده درگیر هستند را مشخص می­کند [10].

در پژوهش لو و همکاران چهل و چهار بیمار افسرده تحت درمان TDCS آندی واقعی و ساختگی بر روی منطقه­ی قشر پیش پیشانی (با شدت 2 میلی آمپر در 15 جلسه و به مدت سه هفته) قرار گرفتند. دوره درمانی فعال تا 3 هفته­ی دیگر نیز افزایش یافت. سپس خلق و خو و اثرات عصبی –روانشناختی مورد سنجش قرار گرفت. نتایج بهبود معنی­داری را در خلق­و­خو با استفاده از TDCS واقعی در مقایسه با TDCS ساختگی نشان دادند. البته نرخ پاسخ­دهی برای هر دو گروه یکسان بود. حافظه کاری و میزان توجه پس از یک جلسه TDCS واقعی بهبود یافت، اما در حالت ساختگی این بهبود وجود نداشت. همچنین پس از 3 تا 6 هفته تحریک فعال، در عملکرد عصبی –روانشناختی کاهشی پیدا نشد. تنها یک شرکت کننده که مبتلا به اختلال دوقطبی بود پس از TDCS واقعی دچار حمله­ی هیپومانیا شد. بنابراین یافته­های این پژوهش نیز کارایی و ایمنی TDCS را تایید می­کند [11].

برونونی و همکاران اثر تعاملی TDCS و مداخلات دارویی مورد مطالعه قرار گرفت. هدف از این تحقیق، بررسی تعامل بین درمان TDCS و درمان دارویی در بیماران افسرده دوقطبی بود که حداقل به یک درمان دارویی مقاوم بودند. شرکت­کنندگان شامل 54 بیمار زن و 28 بیمار مرد (با میانگین سنی 54 سال) بودند که به طور متوالی به واحد روانپزشکی مراجعه می­کردند. آنها به مدت 5 روز متوالی، با شدت 2 میلی آمپر و هر بار به مدت 20 دقیقه  TDCSدریافت می­کردند. بر روی قشر پیش پیشانی چپ تحریک آندی و بر روی قشر پیش پیشانی راست تحریک کاتدی انجام شد. نتایج پس از 5 روز درمان کاهش معنی­داری را در نمرات افسردگی نشان داد. استفاده از داروی بنزودیازپین با بدترین نتایج هم در تحلیل تک متغیری و هم در تحلیل چند متغیری همراه بود. TDCS منطقه­ی قشر پیش پیشانی بهبود شدیدی در نشانگان افسردگی داشت. نتایج این پژوهش نشان می­دهد که اثرات TDCS می­تواند بسته به درمان دارویی پیشین متفاوت باشد [12].

در مطالعه دیگری نیز نتایج امیدوار کننده­ای از کاربرد TDCS برای درمان افسردگی عمده و افسردگی مقاوم به درمان (TRD[13]) بدست آمده است. این مطالعه کارایی و قابلیت پذیرش درمان TDCS در بیماران افسرده با پاسخ ضعیف به دارودرمانی را بررسی نمود. 23 بیمار افسرده با تشخیص اختلال افسردگی عمده یا اختلال دوقطبی در 5 روز (هر روز 2 جلسه) تحت درمان قرار گرفتند. همه­ی بیماران بدون اثرات جانبی مضر درمان را به پایان رساندند. یافته­های این پژوهش از کارایی درمان TDCS در بهبود بیماران افسرده و سودمندی­های بالینی آن در مطالعه پیگیری یک هفته ای حاکی بود [14].

TDCS و اختلال دوقطبی

با اینکه مطالعات آزمایشی نشان داده­اند که TDCS در درمان اختلال افسردگی عمده دارای نتایج امیدوار کننده­ای است، اما کاربرد آن در مورد اختلال افسردگی دوقطبی، چندان شناخته شده نیست. با این حال کارایی این تکنیک بر افسردگی دو قطبی در پژوهشی که توسط برونونی و همکاران اجرا شد، نشان داده شده است. شرکت کنندگان در این پژوهش شامل 31 بیمار بستری (24 زن) از سن 30 تا 70 سال بودند که از این تعداد17 بیمار دچار اختلال افسردگی عمده و 14 بیمار مبتلا به اختلال خلقی دوقطبی بودند. همه­ی بیماران رژیم دارویی یکسانی را برای حداقل دوهفته قبل از پذیرش دریافت کردند و مقدار دارو در سراسر زمان مطالعه بدون تغییر باقی ماند. تحریک بر روی منطقه­ی قشر پیش پیشانی جانبی (الکترود آندی در سمت چپ و کاتدی در سمت راست) با استفاده از جریان 2 میلی آمپر به مدت 20 دقیقه و روزی دوبار برای 5 روز متوالی انجام شد. خط پایه افسردگی به ترتیب پس از 5 جلسه درمانی و نیز یک هفته و یک ماه بعد از شروع درمان اندازه­گیری شد. برای اندازه­گیری از مقیاس افسردگی بک و مقیاس 21 آیتمی همیلتون استفاده شد. همه­ی بیماران بدون گزارش اثرات جانبی درمان را به پایان رساندند. پس از 5 جلسه درمان، نشانه­های افسردگی در هر دو گروه تحت مطالعه کاهش یافت و این تاثیر پس از یک هفته و یک ماه پس از درمان نیز مشاهده شد. در نتیجه این مطالعه نشان داد که TDCS می­تواند درمان نویدبخشی برای بیماران مبتلا به افسردگی عمده و اختلال خلقی دوقطبی باشد [15].

جمع بندی ای سنج

همانطور که در این مقاله دیدیم شواهد علمی زیادی وجود دارد که نشان می دهد درمان TDSC می تواند برای اختلال افسردگی مورد استفاده قرار گیرد. در اکثر این پژوهش های کاهش علائم بیماران نشان داده شده است. با اینکه این روش به نسبت جدید می باشد اما پژوهش های این حوزه به ویژه در سال های اخیر رو به افزایش بوده است.

نظر شما در رابطه با درمان TDCS برای افسردگی چیست؟ آیا با این روش آشنا هستید؟ تجربیات درمانی و یا استفاده از این روش را با ما به اشتراک بگذارید. همچنین می توانید سوالات خود در رابطه با این درمان را از ما بپرسید.

 

[1] Kessler, R. C., Berglund, P., Demler, O., Jin, R., Koretz, D., Merikangas, K. R., ... & Wang, P. S. (2003). The epidemiology of major depressive disorder: results from the National Comorbidity Survey Replication (NCS-R). Jama289(23), 3095-3105.

[2] Trivedi, M. H., Rush, A. J., Wisniewski, S. R., Nierenberg, A. A., Warden, D., Ritz, L., ... & Shores-Wilson, K. (2006). Evaluation of outcomes with citalopram for depression using measurement-based care in STAR* D: implications for clinical practice. American journal of Psychiatry163(1), 28-40.

[3] Anderson, I. M., Ferrier, I. N., Baldwin, R. C., Cowen, P. J., Howard, L., Lewis, G., & Matthews, K. (2008). lister-Williams RH, Peveler RC, Scott J, Tylee A: Evidence-based guidelines for treating depressive disorders with antidepressants: a revision of the 2000 British Association for Psychopharmacology guidelines. J Psychopharmacol22, 343-396.

4.Dorsolateral Prefrontal Cortical

[5] Pizzagalli, D. A. (2011). Frontocingulate dysfunction in depression: toward biomarkers of treatment response. Neuropsychopharmacology36(1), 183-206.

[6] Fregni, F., Boggio, P. S., Nitsche, M. A., Marcolin, M. A., Rigonatti, S. P., & Pascual-Leone, A. (2006). Treatment of major depression with transcranial direct current stimulation.

[7] Boggio, P. S., Rigonatti, S. P., Ribeiro, R. B., Myczkowski, M. L., Nitsche, M. A., Pascual-Leone, A., & Fregni, F. (2008). A randomized, double-blind clinical trial on the efficacy of cortical direct current stimulation for the treatment of major depression. International Journal of Neuropsychopharmacology11(2), 249-254.

[8] Nitsche, M. A., Cohen, L. G., Wassermann, E. M., Priori, A., Lang, N., Antal, A., ... & Pascual-Leone, A. (2008). Transcranial direct current stimulation: state of the art 2008. Brain stimulation1(3), 206-223.

[9] Loo, C. K., Alonzo, A., Martin, D., Mitchell, P. B., Galvez, V., & Sachdev, P. (2012). Transcranial direct current stimulation for depression: 3-week, randomised, sham-controlled trial. The British Journal of Psychiatry200(1), 52-59.

[10] Boggio, P. S., Rigonatti, S. P., Ribeiro, R. B., Myczkowski, M. L., Nitsche, M. A., Pascual-Leone, A., & Fregni, F. (2008). A randomized, double-blind clinical trial on the efficacy of cortical direct current stimulation for the treatment of major depression. International Journal of Neuropsychopharmacology11(2), 249-254.

[11] Loo, C. K., Alonzo, A., Martin, D., Mitchell, P. B., Galvez, V., & Sachdev, P. (2012). Transcranial direct current stimulation for depression: 3-week, randomised, sham-controlled trial. The British Journal of Psychiatry200(1), 52-59.

[12] Brunoni, A. R., Nitsche, M. A., Bolognini, N., Bikson, M., Wagner, T., Merabet, L., ... & Ferrucci, R. (2012). Clinical research with transcranial direct current stimulation (tDCS): challenges and future directions. Brain stimulation5(3), 175-195.

  1. Treatment Resistant Depression

[14] Dell’Osso, B., Zanoni, S., Ferrucci, R., Vergari, M., Castellano, F., D’Urso, N., ... & Altamura, A. C. (2012). Transcranial direct current stimulation for the outpatient treatment of poor-responder depressed patients. European Psychiatry27(7), 513-517.

[15] Brunoni, A. R., Nitsche, M. A., Bolognini, N., Bikson, M., Wagner, T., Merabet, L., ... & Ferrucci, R. (2012). Clinical research with transcranial direct current stimulation (tDCS): challenges and future directions. Brain stimulation5(3), 175-195.

 

جهت نمایش بیشتر اصطلاحات کلیک نمایید
لطفا امتیاز خود را برای این محتوا ثبت کنید