معنی استدلال استقرایی
inductive reasoning (inˈdəktiv ˈrēz(ə)niNG)
شکل استدلالی که در آن از مشاهدات و موارد خاص نتیجه گیری و اصول کلی گرفته می شود.
انجمن روانشناسی آمریکا(APA)
شکل استدلالی که در آن از مشاهدات و موارد خاص نتیجه گیری و اصول کلی گرفته می شود. تفکر استقرایی سنگ بنای روش علمی است. زیرا روند توسعه فرضیه ها را از برخی حقایق و مشاهدات پایه ریزی می کند.
ویکی پدیا انگلیسی (wikipedia)
به عنوان روشی توصیف می شود که در آن تمام تجربیات و مشاهدات، از جمله آنچه شخص از دیگران می آموزد، برای رسیدن به یک حقیقت کلی، تلفیق می شوند. بسیاری از دیکشنری ها استدلال استقرایی را استنباط اصول کلی از مشاهدات خاص (از خاص به کلی) می دانند، گرچه استدلال های استقرایی زیادی وجود دارد که این شکل را ندارند. تفکر استقرایی با تفکر قیاسی متفاوت است. اگر با توجه به مقدمات صحیح، نتیجه گیری از استدلال قیاسی قطعی باشد، حقیقت نتیجه گیری برهان استقرایی بر اساس شواهد ارائه شده محتمل است.
