معنی جاندار پنداری
animism (ˈanəˌmizəm)
این باور که همه چیزهای طبیعی مانند گیاهان، حیوانات، سنگها و رعد و برق روح دارند و می توانند روی وقایع انسانی تأثیر بگذارند.
انجمن روانشناسی آمریکا(APA)
این باور که پدیده های طبیعی یا اشیای بی جان زنده هستند یا دارای ویژگی های واقعی مانند نیت ها، خواسته ها و احساسات هستند. ژان پیاژه، این پدیده را مورد استناد در تفكر اولیه، به عنوان ویژگی تفكر كودكان در مرحله قبل از مرحله عملیاتی در نظر گرفت، كه بعداً رد شد و با اعتقاد راسخ به ماهیت جهانی علیت جسمی جایگزین شد.
فرهنگ لغت آکسفورد(ODE)
-این باور که گیاهان، اشیا و چیزهای طبیعی مانند آب و هوا، روح زنده ای دارند
-اعتقاد به قدرتی که جهان را سازماندهی و کنترل می کند.
فرهنگ لغت کمبریج(CALD)
این باور که همه چیزهای طبیعی مانند گیاهان، حیوانات، سنگها و رعد و برق روح دارند و می توانند روی وقایع انسانی تأثیر بگذارند..
فرهنگ دهخدا
توضیحات: در فرهنگستان دیگری این تعریف آمده است: باور به آنکه پدیدههای طبیعی مانند جنگل و رودخانه و ابرها دارای روح یا جان هستند
ویکی پدیا انگلیسی (wikipedia)
آنیمیسم یک کلمه لاتین می باشد.
در آنیمیسم اعتقاد به این است که اشیا، مکان ها و موجودات همه ذات معنوی خاصی دارند. شاید آنیمیسم همه چیز از جمله حیوانات، گیاهان، سنگ ها، رودخانه ها، سیستم های آب و هوایی، نیروی انسانی و حتی کلمات را به صورت زنده درک کند. آنیمیسم به عنوان یک اصطلاح در انسان شناسی دین برای اشاره به سیستم اعتقادی بسیاری از مردم بومی بخصوص در مقابل گسترش ادیان مختلف، استفاده می شود.
اگرچه هر فرهنگ اساطیر و آیین های خاص خود را دارد ، اما هدف آنیمیسم توصیف رایج ترین موضع دیدگاه های "معنوی" یا "ماورا طبیعی" مردم بومی است.
فرهنگ جامع روانپزشکی(CDP)
اعتقاد به اینکه هر چیز در طبیعت، خواه جاندار و خواه بی جان، صاحب روح است. این اصطلاح معانی دیگری در زمینه های مختلف دارد که از آن جمله در روانشناسی رشد به الگوهای ابتدایی تفکر و تکلم بچه های کوچک اطلاق می شود که در آن احساسات، امیال و باورهای کودک در اشیا جامد و فاقد حیات سرمایه گذاری می شود. مثلا کودکی بر چوب سوار شده و آن را اسب جاندار خود می پندارد.
