معنی موتیسم آکاینتیک
akinetic mutism (ˈmjuːtɪzəm eɪ.kɪˌnet̬.ɪk)
به مواردی اطلاق میشود که در آن بیمار بطور نسبی یا کامل بیدار به نظر می رسد، اما بی حرکت و خاموش است.
فرهنگ جامع روانپزشکی(CDP)
به مواردی اطلاق میشود که در آن بیمار بطور نسبی یا کامل بیدار به نظر می رسد، اما بی حرکت و خاموش است. چنین حالتی ممکن است از هیدروسفالی، توده های ناحیه بطن سوم، ضایعات شکنج سینگولا یا سایر قسمت های لوب پیشانی ناشی شود.
ویکی پدیا انگلیسی (wikipedia)
موتیسم آکاینتیک اصطلاحی پزشکی است که برای توصیف بیمارانی که تمایلی به حرکت (آکینزیا) یا صحبت کردن ندارند (موتیسم) به کار می رود. موتیسم آکاینتیک برای اولین بار در سال 1941 به عنوان یک بیماری روانی توصیف شد که در آن بیماران قادر به حرکت یا صحبت نیستند. با این حال، چشمانشان ممکن است بیننده را دنبال کند یا سر و صدا حواس او را پرت کند. بیماران فاقد اکثر عملکردهای حرکتی مانند گفتار، حالت چهره و حرکات هستند، اما هوشیاری واضحی از خود نشان می دهند. آنها کاهش فعالیت و کندی را نشان می دهند و می توانند با کلمات یک هجی زمزمه شده صحبت کنند.
