تست اضطراب کودکان (SCAS)




نمرات شما در یک نگاه




نمره کل
0
100

نمره کلی کودک شما در این تست، مطابق با هنجار همسالان، 95 درصد می باشد و نشان دهنده وجود اضطراب و نگرانی های نسبتاً جدی در کودک شماست که نیاز به توجه بالینی دارد. کودک معمولاً در مواجهه با این گونه ترس ها و نگرانی ها دچار علایمی مثل تپش قلب، عرق کردن، سرد شدن دست ها و پاها، حالت تهوع، خشکی دهان و یا مشکلاتی مثل سرزنش کردن خود، دشواری در تمرکز، بیقراری و مواردی مانند اینها می شود.

با توجه به اینکه کودکان و محیط آنها مرتباً در حال تغییرند، تعریف و ارزیابی ترس ها و اضطراب های غیرنرمال در این دوره دشوار است، برای مثال ترس هایی که در یک دوره سنی خاص طبیعی هستند، ممکن است در دوره سنی دیگری به عنوان اختلال های اضطرابی طبقه بندی شوند. همچنین اغلب ترس ها و اضطراب هایی که کودکان تجربه می کنند، برای آنها کارکرد حفاظتی دارد، مثلاً نوزادان یا کودکان خردسال ممکن است از غریبه ها بترسند که این ترس برای آنها جنبه محافظت کننده دارد و در بیشتر موارد بعد از چند سال کمرنگ می شود. اما چنانچه بعد از یک سن معین همچنان وجود داشته باشد و در رشد کودک خلل وارد کند، لازم است به آن توجه ویژه ای شود. 

با این وجود، از آنجایی که این یک نمره کلی است، نمی تواند دقیقاً بیانگر نوع اختلال کودک باشد، بنابراین لازم است برای اطلاع از وضعیت دقیق کودک خود، تفسیر نمرات هر زیرمقیاس را مطالعه نموده و راهکارهای ارائه شده در آنها را به کار ببندید.




اضطراب فراگیر
0
100

نمره کودک در این مقیاس، مطابق با هنجار همسالان، 98 درصد می باشد که نشان دهنده ابتلای جدی و نسبتاً شدید به اختلال اضطراب فراگیر است.

کودک شما اغلب مواقع اضطراب و نگرانی زیاد و غیر قابل کنترلی را در مورد رویدادها و فعالیت های مختلف تجربه می کند. با اینکه به نظر می رسد اضطراب او علت واضح و مشخصی ندارد ولی در برقراری آرامش ناتوان است. گاهی نیز اضطراب و نگرانی اش به شکل علائم جسمانی مانند تنش عضلانی، سردرد و حالت تهوع بروز پیدا می کند.

همچنین علائمی مثل بیقراری، احساس هیجان ­زدگی یا عصبی بودن، حالت خستگی بیش از حد، دشواری در تمرکز یا خالی شدن ذهن، تندخویی و یا مشکلات خواب را بروز می دهد که اغلب آنها ناشی از اضطراب او است.

کودک شما بیش از دیگر همسالان نسبت به عوامل خطر در محیط پیرامونش هشیار است و هر اتفاق اضطراب زا در کتاب، فیلم و تلویزیون را بلافاصله به خودش نسبت می دهد. برای مثال، اگر گزارش یا خبری در مورد تصادف اتومبیل در تلویزیون ببیند، دلمشغولی ذهنی زیادی با این مسئله پیدا خواهد کرد و بیقرار و نگران این می شود که نکند خودش یا شما تصادف کنید.

او همیشه بدترین پیامد ممکن را انتظار می­ کشد و به نظر می رسد نمی تواند تشخیص دهد که احتمال وقوع رویدادهایی که او را نگران می کنند، بسیار کم است. او اغلب احساس می­ کند که توانایی این را ندارد که از پس موقعیت های مختلف برآید؛ در نتیجه درباره آنها بسیار نگران است.

او حتی در مورد رویدادهای کوچک روزمره نیز نگرانی­ های جدی دارد مثلاً این که چه بپوشد یا چه برنامه ای را تماشا کند.

احتمالاً بسیار پیش آمده که احساس کنید کودکتان اعتماد به نفس پایینی دارد، به گونه ای که نسبت به توانایی های خودش شک دارد و همیشه نگران برآورده کردن انتظارات دیگران است. او غالباً استانداردهای سطح بالایی برای خودش در نظر می گیرد و در صورتی که به آن دست پیدا نکند ناامید شده و به شدت از خودش انتقاد می کند. او همچنین در شرایطی که نمی تواند از همه چیز مطمئن باشد بسیار عصبی و مضطرب می شود.

راهکار ها و پیشنهادات

از آنجایی که نمره کودک شما در این بخش نشان دهنده ابتلای جدی او به اضطراب فراگیر است، می توانید علاوه بر مراجعه به روان درمانگر کودک، از راهکارهای زیر برای کنترل اضطراب و نگرانی های او استفاده کنید.

 

  • چنانچه فرد مضطربی هستید، ابتدا لازم است برای درمان اضطراب خود اقدام کنید؛ زیرا خواه ناخواه اضطراب ها و نگرانی هایتان را به فرزندتان منتقل خواهید کرد.
  • به پیام های والدینی که به فرزند خود منتقل می کنید توجه نموده و از انتقال پیام های اضطراب زا به او خودداری کنید.
  • در شرایطی که فرزندتان نگرانی هایی را تجربه می­کند، به جای انکار یا کوچک شمردن آنها، کمکش کنید آنها را بشناسد و درک کند. در ضمن به او اطمینان دهید که می تواند از عهده اضطرابش بربیاید.
  • سعی کنید فکرهای غلطی که منشا این نگرانی­ها هستند را پیدا کرده و آنها را اصلاح کنید.
  • به جای او با ترس ها و اضطراب هایش روبرو نشوید. اجازه دهید کشمکش های اضطراب زا را تجربه کند و راهی برای مقابله با آنها پیدا کند. شما بایستی فقط نقش راهنما را برای او بازی کنید.
  • در صورتی که احساس می­کنید نگرانی کودک مرتبط با سن او نیست بهتر است در مورد علل و ریشه ترس او جستجو کنید تا اگر مسئله ای در محیط اطراف باعث نگرانی او شده است، برطرف گردد.
  • اگر کودک می­تواند در مورد حالات و هیجانات خود توضیح دهد؛ به او کمک کنید تا درباره نگرانی هایش با شما صحبت کند. درباره مواردی که کودک مطرح می­کند با او همدلی کنید و فارغ از این که به نظر شما این ترس ها منطقی هستند یا خیر، نگرانی او را بپذیرید.
  • استفاده از مواد قندی و خوراکی های حاوی کافئین مانند شکلات، نوشابه، شکر، چای و قهوه را برای فرزندتان محدود کنید. این مواد باعث افزایش اضطراب و بیقراری در او می شوند.
  • شرایط را برای ارتباط اجتماعی بیشتر کودک با همسالانش فراهم کنید.
  • برای آنکه کودک را برانگیزید با ترس هایش روبرو شود، به او چند راه پیشنهاد کنید به صورتی که هر راهی که به شجاعت بیشتری نیاز دارد، پیامد بهتری داشته باشد. جر و بحث را کنار بگذارید، سعی نکنید کودک را قانع کنید و در ضمن نکوشید که عامل دقیق اضطراب کودک را بیابید. بیشتر کودکان نمی توانند بگویند چرا مضطرب هستند و بیشتر آنها را به هیچ وجه نمی توان متقاعد کرد؛ معمولاً تحسین، مثبت­ترین پیامد است.
  • دقت داشته باشید که وظیفه شما این نیست فرزندتان را شبیه خودتان کنید، بلکه باید کاری کاری کنید که به نفع کودکتان باشد.
  • ثبات، کودکان مضطرب را بسیار دلگرم می­کند. بنابراین لازم است شما و همسرتان به عنوان پدر و مادر بر سر دستورات، انتظارات و پیام هایی که به کودکتان می دهید توافق کنید و از صدور پیام های متناقض به او خودداری نمایید.
  • مقتدرانه برخورد کنید ولی تا می­توانید از خشمگین شدن خودداری کنید. طبیعی است که تا حدودی احساس ناخرسندی کنید، اما طغیان شدید خشم، اضطراب کودک را تشدید می­کند و سخنان تحقیرآمیز، عزت نفس او را کاهش می­دهد.
  • نباید بیش از حد از کودک حمایت کنید. کودکان حساس هم مانند سایر افراد، از اشتباهات خود می­آموزند و در نتیجه، باید به آنها امکان اشتباه کردن داد.
  • کودکتان را مطلع کنید که بسیاری دیگر هم با مشکل اضطراب روبرو هستند. اضطراب برای کودکان پدیده ای نامرئی است؛ در نتیجه بسیاری از کودکان مضطرب، تا زمانی که با شخص دیگری آشنا نشد­ه اند که اعتراف کند مضطرب است، گمان می کنند با سایرین خیلی تفاوت دارند.

معرفی کتاب

  • نام کتاب: مطمئنم که نگران نخواهم شد
  • نویسنده: تیموتی سیسه موره
  • مترجم: حمیده ابوترابی زارچی، مجتبی دلیر

معرفی فیلم

  • نام فیلم: زوتوپیا (Zootopia)
  • کارگردان: بایرون هوارد، ریچ مور
  • تهیه کننده: کلارک اسپنسر



اضطراب اجتماعی
0
100

نمره کودک شما در این بخش 67 می باشد که بسیار مطلوب است و نشان می دهد که از مهارت های اجتماعی خوبی برخوردار است.

اگرچه ممکن است فرزندتان هنگام ورود به مکان های ناآشنا یا حضور در برخی جمع ها دچار نگرانی شود ولی این نگرانی بعد از گذشت زمان کمی برطرف می شود و از طرفی، بروز این گونه ترس ها در دفعات بعدی حضور در جمع بسیار کمتر است.

توجه داشته باشید که ممکن است فرزند شما کودک کمرویی باشد و نیاز به زمان بیشتری برای سازگار شدن با محیط اجتماعی داشته باشد، این مسئله الزاماً به معنای ابتلای او به اضطراب اجتماعی نیست. در مقاطعی نیز ممکن است کودکتان ترس و نگرانی بیشتری در مواجهه با موقعیت های اجتماعی از خود بروز دهد که با توجه به سیر رشدی کودک طبیعی است و اغلب با افزایش سن از بین می رود.

راهکار ها و پیشنهادات

کودک شما در حال حاضر به خودی خود فاقد نشانه های اضطراب اجتماعی است. با این حال پیشنهاد می شود با استفاده از راهکارهای زیر، مهارت های اجتماعی او را تقویت کنید تا از ابتلای او به این نوع اضطراب در آینده نیز پیشگیری نمایید.

 

  • مهمترین منبع آموزش کودک و نهادینه شدن رفتارهای اجتماعی، الگوگیری است. بنابراین در قدم اول بکوشید که خودتان الگوی مناسبی برای او باشید و همچنین الگوهای رفتاری مناسبی را در محیط پیرامونی کودک وارد کنید.
  • به جای تمرکز و یا سرزنش رفتارهای اجتماعی منفی کودک، رفتارهای اجتماعی مثبت او (مانند سلام کردن، به اشتراک گذاشتن وسایل و ...) را تحسین و تقویت کنید.
  • جملات یا روش هایی را که کودک با استفاده از آنها می تواند آغازگر مکالمه با همسالان و ایجاد ارتباط دوستی با آنها باشد، به او آموزش دهید.
  • به او یاد دهید که چه رفتارها و یا گفتارهایی باعث رنجش دیگران می شود و چه رفتارهایی ایجاد مودت و محبت بین افراد می کند.
  • ادب و احترام یکی از موارد مهمی است که به تایید اجتماعی افراد کمک قابل توجهی می کند؛ بنابراین آن را با استفاده از تکنیک های شکل دهی رفتار به فرزندتان بیاموزید.
  • اغلب ارتباطات اجتماعی بر پایه گفت و شنود شکل می گیرد، بنابراین بایستی علاوه بر مهارت های کلامی به کودک یاد دهید که چگونه یک شنونده فعال باشد.
  • بهتر است از همین سنین پیش از دبستان، قوانین و آداب اجتماعی را به کودک آموزش دهید. زیرا پیروی از قوانین اجتماعی برای سازگاری و تایید اجتماعی کودک لازم است.
  • به کودک یاد بدهید که بازی با همسالان نیاز به همکاری و تعامل دو طرفه دارد. بنابراین با رعایت نوبت و سهیم شدن وسایل می تواند از فرایند بازی لذت ببرد.
  • کودک باید بداند که در هر بازی احتمال برد و باخت وجود دارد. در نتیجه بایستی رفتارهای متناسب با هر وضعیت را بیاموزد.

معرفی کتاب

  • نام کتاب: سلام آدم های دنیای من
  • نویسنده: مجموعه کتب مهارت های اجتماعی کودکان
  • مترجم: نشر مهرسا

معرفی فیلم

  • نام فیلم: فروزن (Frozen)
  • کارگردان: کریس باک، جنیفر لی
  • تهیه کننده: پیتر دل وکو



وسواس فکری عملی
0
100

کودک شما در این بخش، مطابق با هنجار همسالان، نمره 70 درصد را کسب کرده است که نمره بسیار خوبی است و نشان می دهد که او فاقد نشانه های وسواس است.

به نظر می رسد کودک شما با رفتارها یا فکرهایی که تکرار آنها باعث بروز ناراحتی اش می شود، چندان درگیر نیست. زیرا ذهن او به نحو مناسبی کلی نگر است و کمتر درگیر جزئیات بی اهمیت پدیده ها می شود. البته ممکن است گاهی نگرانی ها یا افکار تکرار شونده ای را تجربه کند که برایش کمی آزاردهنده است؛ یا اینکه درباره نحوه چیدمان و مرتب بودن اتاق و وسایلش حساسیت نشان دهد و یا اینکه دست هایش را چندین بار بشوید، ولی این گونه موارد اغلب از نیازهای رشدی او سرچشمه می گیرد و جنبه بالینی ندارد.

ممکن است گاهی احساس کنید که فرزندتان مانند افراد وسواسی برخی کارها را بارها تکرار می کند. این مسئله به ویژه در بین کودکان سنین پایین تر شایع است و بیشتر به این خاطر می باشد که کودک با استفاده از این گونه اعمال و رفتارها به کشف و بررسی محیط پیرامون خود می پردازد. بنابراین بر اساس نتیجه این تست می توان گفت نشانه ای مبنی بر وجود علائم وسواس فکری-عملی در کودکتان دیده نمی شود.

راهکار ها و پیشنهادات

کودک شما در حال حاضر به خودی خود فاقد نشانه های وسواس است. با این حال چنانچه مایل باشید می توانید با به کار گیری مطالب این بخش از ایجاد یک چنین نشانه هایی جلوگیری کنید.

 

  • وضعیت خودتان را رصد کنید. چنانچه درگیر افکار و یا اعمال وسواسی خاصی هستید، حتماً برای درمان آنها اقدام کنید.
  • اگر احساس کردید فرزندتان درگیر افکار مزاحم و تکراری شده است، او را سرزنش نکنید. سرزنش می تواند باعث تشدید اضطراب و در نتیجه افزایش رفتارهای وسواسی شود. بهتر است نگرانی های او را با دقت بشنوید و در رابطه با آنها به او اطمینان خاطر بدهید.
  • هنگام جواب دادن به سوالات کودک دقت کنید. برخی از پاسخ های شما می تواند قواعد و الگوهای غلطی را در ذهن فرزندتان ایجاد کند که تبدیل به افکار وسواسی شود.
  • چنانچه در اطرافیان نزدیک خود فرد مبتلا به وسواس دارید، در مورد علت انجام این رفتارها و غلط بودن آنها، به فرزندتان توضیح دهید.
  •  به کودکتان بیاموزید که هنگام هجوم افکار منفی چگونه با آنها مقابله کند.
  • ارتباط فیزیکی، کلامی و عاطفی مناسبی با فرزندتان برقرار کنید. ارتباط مثبت والدین و فرزندان یکی از بهترین عوامل پیشگیرانه در ابتلای آنها به انواع اختلال های روانی است.

معرفی کتاب

  • نام کتاب: درمان خانواده محور کودک وسواسی (کتاب کار)
  • نویسنده: جنیفر فریمن، آبه مارس گارسیا
  • مترجم: مجتبی دلیر

معرفی فیلم

  • نام فیلم: وینی پو (Winnie the Pooh)
  • کارگردان: استفان اندرسون، دون هال
  • تهیه کننده: پیتر دل وکو، کلارک اسپنسر



ترس از آسیب جسمانی
0
100

با توجه به اینکه نمره کودک شما در این بخش، مطابق با هنجار همسالان، 70 درصد شده است، می توان گفت که ترس او از آسیب ها و جرات های جسمانی طبیعی و نرمال است.

او اگرچه ممکن است ترس هایی متناسب با سنش داشته باشد یا از بودن و نزدیک شدن به برخی موقعیت ها یا محرک ها اجتناب کند ولی این ترس ها منجر به ایجاد اختلال در روند زندگی اش نشده است.

گاهی کودک ترس هایی را تجربه می­ کند که دلیلی نامعلوم دارند و هیچ تجربه بدی در مورد آنها نداشته است. ترس ممکن است به طور ناگهانی و با شدت به وجود آید و با همان سرعت هم ناپدید شود. ترسیدن از برخی موارد در سنین کودکی متداول است و یکی از ویژگی های اصلی مراحل رشدی کودک به شمار می ­رود.

بنابراین به نظر می رسد ترس هایی که کودک شما تجربه می کند، متناسب با دوره رشدی اش می باشد و خوشبختانه چندان گسترده نیست که در عملکردش اختلال جدی ایجاد کند. این نوع ترس ها و نگرانی ها با مرور زمان و همزمان با رشد کودک کمتر شده و اغلب در بزرگسالی از بین می روند. 

راهکار ها و پیشنهادات

میزان هراس کودک شما از آسیب های جسمی، در حال حاضر طبیعی و نرمال است و خوشبختانه مشکل خاصی در این زمینه ندارد، با این حال چنانچه مایل باشید می توانید با به کارگیری مطالب این بخش، از ایجاد یک چنین مشکلاتی در آینده نیز جلوگیری کنید.

 

  • برخی از ترس های کودکان به دلیل دوره رشدی خاصی است که در آن قرار دارند، مثلاً در سنین پایین­تر ترس از تاریکی یا صدای بلند اغلب وجود دارد. در مواجهه با ترس های طبیعی کودک بهتر است فضای امنی برای او فراهم کنید تا احساس امنیت در او پرورش پیدا کند.
  • ترس های کودک را همان گونه که هستند بپذیرید، نه آنها را دست کم بگیرید و نه آنها را بیش از حد بزرگ جلوه دهید. از گفتن جملاتی مانند اینکه «گربه که ترس نداره»، «ببین من نمی ترسم» و جملاتی از این دست، بپرهیزید.
  • هرگز کودک را بابت ترس هایش سرزنش نکنید، بلکه به او اطمینان دهید که اغلب افراد در دوره هایی از زندگی شان دچار ترس شده اند و بلاخره بر آن غلبه کرده اند.
  • تفاوت واقعیت و آنچه که صرفاً یک تصویر یا تخیل ذهنی است را به کودکتان بیاموزید.
  • در قصه و بازی، حیوانات و شخصیت هایی را خلق کنید که بر ترس هایشان غلبه می کنند. از این طریق در واقع راه های غلبه بر ترس را به کودک آموزش می دهید.
  • به جای زیر سوال بردن ترس کودک، غیر منطقی بودن ترس او را به گونه ای عملی به او نشان دهید، مثلاً اگر از گربه می ترسد بهتر است خودتان با نزدیک شدن به گربه و نوازش آن نشان دهید که خطری او را تهدید نمی کند و شما مراقب او هستید.

معرفی کتاب

  • نام کتاب: کمک به کودک مضطرب
  • نویسنده: راپی، ویگنال، اسپنس، کابم، لینهام
  • مترجم: سمیرا رستمی

معرفی فیلم

  • نام فیلم: کارخانه هیولاها (Monster Inc.)
  • کارگردان: پت داکتر
  • تهیه کننده: دارلا اندرسون



اضطراب جدایی
0
100

اضطراب ناشی از جدایی برای بقای کودک خردسال مهم است و در سنین معینی واکنش طبیعی محسوب می شود از حدود ۷ ماهگی تا سال های پیش دبستانی تقریباً تمام کودکان وقتی از والدین خود یا افراد دیگری که به آنها نزدیک هستند جدا می شوند دچار اضطراب شده و یا حتی جنجال به پا می کنند. با این حال در بعضی از کودکان این مسئله شدت خیلی بیشتری پیدا می کند.

با توجه به اینکه کودک شما در این بخش نمره 96 را کسب کرده است، به نظر می رسد نگرانی های او در این مورد خیلی بیش از حد انتظار است و مبتلا به اختلال اضطراب جدایی است.

کودک شما اضطراب زیادی در مورد جدا شدن از شما یا دور شدن از خانه دارد به گونه ای که اغلب درگیر کابوس ها و افکاری با محتوای آدم ربایی، بیماری، تصادف، گم شدن یا مرگ والدین است.

برای او دشوار است که به تنهایی در خانه یا اتاق بماند، تنها بخوابد، خرید کند، به مهد کودک، مدرسه یا اردو برود، یا به تنهایی با پرستار در خانه بماند. او اغلب تمایل دارد در آغوش شما باشد، شما را سایه به سایه دنبال کند، و شب ها کنار شما یا پشت در اتاقتان بخوابد.

او در خانه نیز اغلب تمایل دارد که کنار شما باشد و هنگام جدا شدن از شما ممکن است نشانه های جسمانی مثل وحشت زدگی، افزایش ضربان قلب، سرگیجه یا ضعف جسمانی، سردرد، دل درد، تهوع و یا استفراغ را نشان دهد.

او همچنین گاهی دچار حالت های غم، بی احساسی یا کاهش توجه و تمرکز می شود زیرا ترس شدیدی از این که مبادا به خودش یا والدین آسیبی برسد، بخش اعظم ظرفیت ذهن او را به خود مشغول می کند. 

هشدار

با توجه به این که به نظر می رسد کودک شما مبتلا به اختلال اضطراب جدایی است، توصیه می کنیم از کمک یک روان درمانگر متخصص در حوزه کودک بهره بگیرید.

راهکار ها و پیشنهادات

از آنجایی که نمره کودک شما در این بخش نشان دهنده ابتلای او به اضطراب جدایی است، توصیه می کنیم علاوه بر مراجعه به روان درمانگر کودک، با استفاده از راهکارهای زیر، برای بهبود وضعیت او اقدام کنید.

 

  • چنانچه مجبور به ترک کودکتان هستید، حتی الامکان سعی کنید در ابتدا او را نزد افراد آشنا مانند مادربزرگ، خاله، عمه و ... بگذارید. بعد از مدتی که به این شیوه عادت کرد می توانید از کمک افراد غریبه تر نیز بهره بگیرید.
  • اگر مجبور هستید فرزندتان را به افراد غریبه مانند پرستار کودک یا مربی مهد بسپارید، طوری تنظیم کنید که قبل از آن، مدتی را همراه با شما در کنار آن فرد طی کند و در فضایی امن و به دور از اضطراب با او آشنا شود.
  • کودک را برای مدت طولانی ترک نکنید. پیش از اینکه مجبور به ترک چند ساعته کودک بشوید ابتدا در بازه های زمانی 15 تا 20 دقیقه ای از او جدا شوید سپس مرحله به مرحله این زمان را افزایش دهید. این کار به او احساس اطمینان از اینکه شما بر می گردید، می دهد.
  • بدون اطلاع کودک او را ترک نکنید. این کار باعث ایجاد احساس ناامنی و دلسردی نسبت به حضور همیشگی و در دسترس شما برای کودک می شود. با این وجود در برابر واکنش های او مقاومت کنید و برنامه خود را اجرا نمایید. زیرا کودک کم کم یاد  می گیرد به این مسئله عادت کند و به خودش اطمینان خاطر بدهد.
  • برنامه خود را به گونه ای بچینید که مجبور نباشید کودک را با عجله ترک کنید. لازم است زمانی که او را به مهد، مدرسه و ... می برید، زمان کافی داشته باشید که با کودک خود در مواجهه با این شرایط همدلی کنید و در این باره با او گفتگو کنید.

معرفی کتاب

  • نام کتاب: جدایی از مادر بدون گریه
  • نویسنده: الیزابت پنتلی
  • مترجم: بهزاد رحمتی

معرفی فیلم

  • نام فیلم: در جستجوی نمو (Finding Nemo)
  • کارگردان: اندرو استانتون
  • تهیه کننده: گراهام والترز




اضطراب از کودکی جزء جدائی ناپذیر زندگی ماست و نه تنها قادر به حذف آن نخواهیم بود، بلکه برای حفظ و بقای ما ضروری است. آنچه که مهم است ولی اغلب نادیده گرفته می شود این است که از همان ابتدا بیاموزیم چگونه با اضطراب ها و موقعیت های پر استرس زندگی مواجه شویم.

در ادامه سه تکنیک کاربردی و اثربخش برای نحوه رویارویی و کنار آمدن با اضطراب کودکان ارائه شده است. استفاده و تمرین مداوم آنها کودک را در برابر اضطراب ها و تنش های زندگی توانمند می کند.




کارت های مقابله با نگرانی

  • مهارت های مقابله ای، مهارت هایی هستند که با استفاده از آنها قادر خواهیم بود تنش ها و اضطراب های خود را کنترل کنیم. در نتیجه پرورش این مهارت ها در کودک، مانند ابزاری ارزشمند برای مدیریت نگرانی و نشخوار فکری است.
  • این تکنیک ها که به این منظور طراحی شده، علاوه بر ایجاد حواس پرتی، به کودک یاد می دهد که در شرایط استرس زا چگونه با اضطراب خود مقابله کند. به ویژه اگر به طور منظم استفاده شوند، تاثیر زیادی در کنترل اضطراب طولانی مدت خواهند داشت.
  • هر کدام از کارت های مقابله با نگرانی، یکی از تکنیک های لازم برای مدیریت نگرانی را توصیف می کنند. قسمت جلویی هر کارت دارای یک تصویر رنگی است که به کودک کمک می کند مهارت را به خاطر بسپارد؛ در حالی که پشت کارت توصیف کودکانه ای از هر تکنیک دارد.
  • هر یک از فعالیت های ذکر شده بر روی کارت را باید به او بیاموزید و برای او توضیح دهید که چگونه برای کنترل نگرانی اش می تواند از آنها استفاده کند. این کارت های مقابله نشانه های بسیار مناسبی هستند که مهارت های آموخته شده را برای کودک یادآوری کنند.
  • می توانید کارت ها را به شکل بازی یا فعالیتی درآورید که فرزندتان آن را دوست داشته باشد.



کاربرگ ترس های من

  • از کودک خود بخواهید تا ترس های خود را مشخص کند.
  • از طریق داستان و رنگ آمیزی مناطقی که ترس را احساس می کند می توانید شناسایی علائم فیزیکی ترس را برایش راحت تر کنید.
  • این کاربرگ به کودک شما فرصتی می دهد تا درباره احساس ترس و اضطراب و اهمیت آنها صحبت کند. همچنین می توانید در رابطه با اینکه این ترس ها چگونه می توانند مضر باشند، با او صحبت کنید.

چه چیز هایی تو را می ترساند؟

بیا یک داستان در مورد ترس هایت بنویسیم.

چه کاری می توانید انجام دهی تا دفعه بعدی که می ترسی احساس بهتری داشته باشی ؟

بدن تو وقتی می ترسی چه حسی دارد ؟

مناطقی که این حس را در آنجا احساس می کنی، رنگ آمیزی کن




برنامه ذهن آگاهی خانوادگی برای کودکان مضطرب

ذهن آگاهی به زبان ساده، به معنای توجه به لحظه حال است. به عبارت دیگر یک قدم به عقب برداریم و به مشاهده دنیای اطراف یا مشاهده تجارب درونی خود مانند افکار و احساساتمان بپردازیم.

تمرین ذهن آگاهی می تواند به بزرگسالان و کودکان کمک کند تا با مشکلاتی مانند استرس، اضطراب و بیش فعالی کنار بیایند.

برنامه ذهن آگاهی خانوادگی، تکنیک ها و پیشنهاداتی را در مورد نحوه تمرین ذهن آگاهی در طول زندگی عادی روزمره، با فرزندان (3 تا 11 ساله) به والدین ارائه می دهد.

تکنیک ها شامل اسکن بدن، ساخت جعبه ذهن آگاهی، تنفس مربعی، تن آرامی عضلانی پیشرونده و موارد دیگر می شود.

این کاربرگ برای والدینی که به ذهن آگاهی علاقه دارند یا والدین کودکانی که با اضطراب دست و پنجه نرم می کنند بسیار مناسب است.

در ادامه تکنیک هایی معرفی می شود که می توانید در طول فعالیت های روزمره با کودک خود تمرین کنید.

بهتر است در هر روز تمرکز خود را بر انجام درست یک تکنیک بگذارید، نه اینکه بخواهید بسیاری از آنها را انجام دهید.

هنگام بیدار شدن از خواب

حواس پنجگانه

با فرزند خود، چند لحظه وقت بگذارید تا صبح را از طریق حواس خود کشف کنید. به نوبت از مواردی که می بینید، می شنوید، احساس می کنید، می چشید و بو می کنید نام ببرید. سعی کنید مواردی را که به طور معمول تنظیم می کنید، مانند وزوز ماشین همسایه یا نرمی بالش را مشاهده کنید.

اسکن بدن

با انگشتان پا شروع کنید و تا بالای سر خود ادامه دهید، احساسات موجود در هر قسمت از بدن خود را مشاهده کنید. به عنوان مثال، احساس تماس لباس روی پاها، تنش در عضلات یا هوای خنک روی صورت.

هنگام صرف غذا

ورود هشیارانه

. در مورد «اینجا و اکنون» گفتگو کنید و از کودک خود بخواهید چیزی را که از نظر جسمی حس می کند، چیزی را که به آن فکر می کند و چیزی را که احساس می کند، به اشتراک بگذارد. اگر کودکتان در بیان احساسات خود با مشکل روبرو است، سعی کنید گزینه هایی را برای انتخاب به او بدهید.

آگاهانه خوردن

به جای عجله در یک وعده غذایی، آهسته و با هشیاری غذا بخورید. به ظاهر غذا و بوی آن توجه کنید. مزه اش مثل چیست؟ احساس غذا بر روی زبان چگونه است؟ موارد مختلفی را که درباره غذا مشاهده می کنید، مرتباً با فرزندتان به اشتراک بگذارید، مهم نیست که مشاهدات جزئی به نظر برسند.

هنگام مسافرت

جاسوس بازی

در این بازی، کودک شما همانند یک «جاسوس» اطراف را زیر نظر می گیرد و به شما اطلاعات می دهد. با توجه به اطلاعات او، شما باید هدف مورد نظر او را حدس بزنید. برای مثال کودک می گوید: « من با این چشمهای کوچیکم چیزی می بینم که گرده، زرده و ...»

انجام این بازی به کودک شما این امکان را می دهد که محیط اطراف خود را با دقت بیشتری ببیند و به مواردی که ممکن است در غیر این صورت متوجه آنها نشود دقت کند.

بازی الفبا

هنگام رانندگی، از فرزند خود بخواهید که به ترتیب با هر حرف الفبا، کلماتی را در محیط پیرامون جستجو کند. به عنوان مثال، با کلمه «آسمان» شروع می کند و کلمات دیگر را نیز پیدا می کند.

در مدرسه

دستبند ذهن آگاهی

یک بعدازظهر را با کودک خود بگذرانید و دستبندهایی سرگرم کننده و راحت بپوشید. هر بار که چشمتان به دستبندهایتان افتاد، لحظه ای وقت بگذارید و پدیده ای را که توسط حواس تان مشاهده می کنید، می شنوید، بو می کنید، لمس می کنید و یا احساس می کنید، توصیف نمایید.

ابتدا این تکنیک را در خانه تمرین کنید تا فرزندتان به استفاده از این مهارت حتی در مدرسه و در شرایطی که در کنار شما نیست، عادت کند.

تنفس مربعی

به کودک خود این روش تنفس را بیاموزید تا به او کمک کند در مدرسه و جاهای دیگر، غیر از خانه نیز از آن استفاده کند. با انگشت خود مربع را روی کاغذ یا هوا بکشید. در حین رسم هر خط مربع، یک مرحله از این روش را انجام دهید. بهتر است زمان هر مرحله حدود چهار ثانیه طول بکشد.

در زمان وقت های آزاد

جعبه ذهن آگاهی

با کودک خود جعبه یا سبد نسبتاً بزرگی را تزئین کنید که بتواند چندین شیء را در خود جای دهد. جعبه را با وسایل جالبی که در اطراف خانه و حیاط پیدا کرده اید، پر کنید (به عنوان مثال؛ پر، سنگ، گل). کودک خود را تشویق کنید که چیزهای اطراف خود را کشف کند و به این جعبه اضافه کند. هر از گاهی آن را مرور نمایید و سعی کنید در مورد هر یک از اشیاء داخل آن جنبه های جدیدی را مورد توجه قرار دهید. مثلاً به بافت، وزن و بوی هر مورد توجه کنید.

در ساعت خواب

تن آرامی پیشرونده

این فعالیت به کودک شما کمک می کند تا از احساسات سراسر بدن خود آگاه شود و راهی عالی برای آرام کردن بدن برای خواب است. متن زیر را به آرامی بخوانید و برای تمرین آن با فرزندتان وقت بگذارید.


چشمان خود را ببند و فرض کن که دو پرتقال آبدار را در دست داری، در هر دست یکی. با دست زدن شروع به فشردن پرتقال ها بکن. سخت فشار بده تا آب آن خارج شود. به این توجه کن که مشت هایت هنگام محکم فشار دادن چه حسی دارند.

حالا پرتقال ها را رها کن، و بگذار دستانت استراحت کنند. توجه کن که احساس آرامش در دستانت چقدر خوب است.

اکنون وانمود کن که در ساحل نشسته ای. انگشتان دستت را منقبض کن انگار که می خواهی بین آنها ماسه جمع کنی. با فشار دادن بیشتر روی شن و ماسه را بگیر.

حالا شن و ماسه را رها کرده و پاهای خود را شل کن. توجه کن که وقتی پاها را استراحت می دهی، چه احساس متفاوتی دارند.

سرانجام، وانمود کن که مگسی روی بینی ات نشسته است و می خواهی آن را کنار بزنی، بدون اینکه با دستانت آن لمس کنی. صورت خود را حرکت بده، بینی خود را تکان بده، اشکال ندارد کمی احمقانه به نظر برسد! صورت خود را مچاله کن. سپس، توقف کن و بگذار تمام صورتت شل شود. به احساسی که هنگام شل کردن صورتت داری توجه کنید.